Making memories since 1986…
Ik ben opgegroeid in het pre-digitale tijdperk, dus als je ergens herinneringen van wou moest je een fototoestel mee hebben. Ik was altijd de enige van de klas die van iedere uitstap herinneringen wou maken. Want als ik nu naar die oude beelden terug kijk, komen weer leuke verhalen naar voor! Dit was voor mij heel belangrijk in mijn jeugd; maar toen wist ik nog niet dat dit later mijn leven zou bepalen. Foto herinneringen maken voor anderen. JOUW herinneringen…
IN AFRIKA…
HOE MIJN VERHAAL ALS DOCUMENTAIRE FOTOGRAAF BEGON.
We zijn 2006; de grens van Libië met Niger. Wat ik daar deed kan je in mijn boek ‘C’est l’Afrique, Monsieur!’ lezen. Op deze verlaten plaats in de Sahara, zag ik mensensmokkelaars aan het werk. Met een tik op hun kalashnikov maakten enkele soldaten van kolonel Khadaffi zonder woorden duidelijk dat foto’s nemen geen optie was. Maar ik kon het niet laten en deed het stiekem toch. Die nacht kon ik onder een fantastische sterrenhemel de slaap niet vatten, want het verhaal van die arme mensen liet me niet los. Van waar komen ze? Wat zou hun lot zijn? Waarom ben ik hier eigenlijk? En toen vielen alle puzzelstukken in elkaar…
Als kind wou ik altijd al fotograaf worden, maar het leven had me een andere richting op gestuurd. Maar hier in Libië besefte ik dat ik niet op het juiste pad terecht was gekomen en ik mijn leven een totaal andere wending wou geven. Ik wou verhalen vertellen via fotografie. Het echte leven vast leggen als een documentaire, zonder zelf in te grijpen om de situatie naar je eigen hand te zetten. Net zoals ik aan die mensen in deze foto niet kon vragen om even een pose aan te nemen. Let life be! De storytelling en impact van je beelden zullen meer waardevol zijn voor je klanten, dan dat ze geforceerde poses moeten doen. En net deze documentaire aanpak hanteer ik tijdens trouwreportages, day in the life sessies, rockumentaries,…
C’est l’Afrique, Monsieur!
WIL JE GRAAG DIT UNIEK VERHAAL LEZEN?